Usługi gastronomiczne

Kuchnia Ośrodka Wypoczynkowego „Kukle” oparta jest tradycyjnej kuchni polskiej, aczkolwiek często nawiązuje do regionalnych sejneńskich potraw wiejskich, z wykorzystaniem lokalnych produktów. Dla grup zorganizowanych, firm organizujących konferencje, spotkania możemy przygotować tzw. kuklańskie jadło:

Babka ziemniaczana. Babka jest to tradycyjna potrawa ziemniaczana. Najczęściej przygotowuje się ją ze świeżych młodych kartofli z uwagi na ich smak. Jest to potrawa bardzo tania i bardzo często podawana jako podstawowe obiadowe danie wiejskie. Babka ma zazwyczaj kształt kilkucentymetrowego jasnobrązowego „placka” a jej wielkość zależy od naczynia, w którym została upieczona.

Kołduny litewskie. Kołduny – małe gotowane pierożki z ciasta pszennego, nadziewane surowym mięsem z dodatkiem łoju nerkowego, – zostały zapewne przyniesione na tereny Litwy, w tym również w okolice Sejn przez Karaimów (vide Tatarów).

Bliny po litewsku. Pod nazwą bliny kryją się różnorodne potrawy występujące zarówno w Rosji jak i na Białorusi czy Litwie. W okolicach Sejn blin to placek ziemniaczany zapiekany z mięsnym farszem. W zestawie podaje się zwykle dwa bliny.

Chleb wiejski na kalmusie. Pieczenie chleba ma długą tradycję na Sejneńszczyźnie. Nie tylko w wiejskich chatach, ale i w miejskich domach w chlebowych piecach wypiekano chleb oraz różnego rodzaju bułki i ciasta. Ta zanikająca umiejętność powoli odradza się dzięki rozwojowi turystyki oraz powrotowi do żywności ekologicznej.

Chołodziec litewski / chłodnik. Chłodnik to zupa z dużą ilością warzyw, podawana na zimno. Szczególnie popularna jest latem i znakomicie uzupełnia zestaw obiadowy. Jest ona bardzo dietetyczna a jednocześnie pożywna.

Kartacze sejneńskie. Kartacze, to nazwa dawnych pocisków do ostrzeliwania piechoty i kawalerii. Były to kartonowe lub blaszane pudełka wypełnione czarnym prochem, siekańcami lub ołowianymi kulkami. Ta nazwa przylgnęła również do ziemniaczanych kul wypełnionych gałką mięsa nazywanych na Sejneńszczyźnie kartaczami.

Czenaki z Puńska. Jest to danie nietypowe zarówno w sposobie podawania jak, również w smaku. Czenaki podawane są w glinianych garnuszkach z przykrywką. Trzymające ciepło naczynia sprawiają, że czenaki do ostatniej łyżki są gorące i w trakcie jedzenia nie zmieniają smaku w wyniku stygnięcia.

Soczewiaki i kakory. Soczewiaki i kakory są rodzajem pierogów, których nadzienie stanowi zmielona soczewica, suto przyprawiona skwarkami. Są to dania bardzo smaczne, chociaż nieco ciężkostrawne. Spożywane przed pracami wiejskimi i w ich trakcie dawały sytość i energię.

Sery deserowe z Puńska. Sery wytwarzane tradycyjnymi domowymi metodami stają się coraz bardziej popularne. Wytwarzane są z naturalnego mleka pozyskiwanego od zwierząt hodowanych w miejscowych gospodarstwach. Krowy są tam żywione naturalnie, czyli trawą i sianem. Stanowi to gwarancję nie tylko dobrego smaku ale również ekologicznej czystości sera.

Sękacz sejneński / Bankuchen. Sękacz jest to ciasto robiące wrażenie swoim niepowtarzalnym kształtem i smakiem. Przypomina on owalny, lekko stożkowaty i pionowo ustawiony kloc drewna, z którego boków wystaje mnóstwo różnej wielkości sęków. Całość ma apetyczny cieniowany jasnożółty kolor, przeplatany wewnątrz cienkimi brązowymi smugami. Sękacz przyciąga świeżym aromatem domowej świątecznej kuchni gwarantującym niezwykłe doznania smakowe.